Åbäke (2000, UK)logo cmd p

Veranderingen in de manier waarop we naar dingen kijken, maar ook in de overdracht van kennis, vormen een van de vertrekpunten van Åbäke in de tentoonstelling Cmd-P for 2079.

Culturele verschuivingen kunnen veroorzaakt worden door nieuwe ontdekkingen. Maar machtsverhoudingen, meestal in een individu gepersonifieerd, zijn ook onderhevig aan veranderingen, die op hun beurt impact hebben op bijvoorbeeld wie er bepaalt wat er in de collectie van het Allard Pierson wordt opgenomen en wat niet. Hoe collecties worden opgebouwd en hoe ze in de loop van de tijd veranderen, bepaalt mede hoe een object of drukwerk van functie en inhoud verandert. De sporen van deze normveranderingen verbeeldt Åbäke in een futuristisch-archeologische context waarbij de toekomstige status van het gedrukte wordt uitvergroot. Worden de masters en tools van de gedrukte kunstwerken belangrijker dan het papieren kunstwerk? Zullen de tools de kunstwerken worden in het museum? Wat is het echte verschil tussen digitaal beeld en een print? Wanneer zal een kunstenaar of vormgever in diskrediet raken en uit de canon van een instituut verdwijnen?

Åbäke neemt ook de lokale, institutionele omgeving van het gedrukte kunstwerk mee: de verschillende soorten organisaties die het gedrukte kunstwerk produceren, presenteren, archiveren en distribueren. De relevantie van het bestaan van deze organisaties evolueert eveneens mee. Hoe zal een museum, een grafisch kunstencentrum of een grafische werkplaats eruitzien in 2079? Zal het museum nog bestaan? Zal er nog fysiek publiek aanwezig zijn?
Niet alleen de hiërarchisch gestructureerde onderlinge relaties van abstractere organisatievormen spelen een rol, maar ook de fragiele verhoudingen tussen de mensen die er werken. Deze Human Pyramid, een sociaal raderwerk, is fragiel waar het gaat om overdracht van de kennis. Technische en inhoudelijke kennis van het gedrukte medium zijn
schaars geworden. Ze zijn vaak het bezit van een individu; hoe breng je ze over naar een volgende generatie?

Het collectief Åbäke bestaat sinds 2000 en wordt gevormd door Maki Suzuki, Kajsa Ståhl, Benjamin Reichen en Patrick Lacey. Grafische vormgeving is het verbindende element tussen de vier en het vertrekpunt van hun werk.
Grafische vormgeving positioneert zich tussen kunstdisciplines en het publiek. Deze tussenpositie vat Åbäke op als een uitnodiging voor een collaboratieve en kritische praktijk, waarbij het collectief het publiek uitnodigt aan het proces deel te nemen. Åbäke lokt een subtiele verschuiving in onze perceptie van de werkelijkheid uit. Grafische vormgeving is het vertrekpunt om naar andere intermediaire culturele fenomenen te kijken die kunnen uitmonden
in performatieve tentoonstellingen en lezingen, kunstenaarspublicaties, modelabels, eetsessies en workshops, afhankelijk van het moment, van de context en het ontduiken van de voorschriften.

ADV-20191102-ABAKE klein