Emre Hüner (1978, TR/NL)logo cmd p

Hüners prints ontvouwen zich als verschillende historische lagen, lagen van het collectieve geheugen die betrekking hebben op onderwerpen als uitvindingen en machines, anatomische tekeningen, modernistische utopieën, archaïsch schrift, architectuur en esoterische elementen, die indirect naar druktoepassingen verwijzen.

De Bijzondere Collecties van het Allard Pierson zijn Hüners nieuwe basisbronnen voor zijn prints. De historische, heterogene referentiebeelden komen uit verschillende gedrukte en digitale vormen: tijdschriften, Wikipediabeelden, boeken, affiches, posters, stripverhalen, advertenties, enzovoort. Hij verzamelde honderden beelden uit boeken als Juan Valverdes Vivae imagines partium corporis humani aereis formis expressae (1579), Robert Hookes Micrographia (1665) en Agostino Ramelli’s Le diverse et artificiose machine (1588), om ze vervolgens te herschikken en in een andere context te plaatsen.

De magie van de beelden en hun verschillende interpretaties brachten Emre Hüner ertoe nieuwe beeldassemblages te creëren. Die visualiseren clusters van etsen en zeefdrukken, tekenkundige contrasten tussen oudere en digitale beelden, telkens op verschillende materiële beelddragers. Als lettertype incorporeerde hij Wim Crouwels New Alphabet: A Possibility for the New Development uit 1967. Hüners futuristisch uitziende beeldcollages speculeren over toekomstige wereldbeelden. De status van het toekomstige drukwerkmedium krijgt tegelijkertijd een historische en een fictieve invalshoek door deze nieuwe combinaties van beeldinformatie; door het gebruik van symbolen en de verschillende thema’s accumuleert Hüner de verbeelding tussen de zorgvuldig gekozen beelden en woorden.

De meeste beelden zijn zwart-wit of in één kleur gedrukt om de verbeeldingskracht te versterken. Het verschil tussen de oudere en de digitale beelden valt tekentechnisch op en verwijst tevens naar onze verschillende manieren van kijken, in een boek of op een beeldscherm. Met zijn 3D-geprinte object als sculpturaal verlengstuk speculeert Emre over de verschillende vormen van conservatie of distributie van verschillende materialen.

De modernistische, dadaïstische en poëtische collageprints tonen ons een nieuwe, fictieve blik op de toekomst: een toekomst waarin het Westerse collectieve geheugen nieuwe verbanden legt door onze nieuwe omgangsvormen met historische informatie die beschikbaar is op het internet – waarbij we scrollen, zappen en surfen. Collages die een nieuwe wereld willen, tonen een zoeken naar nieuwe verbindingen, dieptes, angsten, verlangens: een herschikking van wereldbeelden.

Hüners werk borduurt voort op het begrip ‘materialiteit’ als gedachte en objecten als artefacten en bevraagt hun oorsprong en situatie: een archeologie van het heden die een uitnodiging is om nieuwe namen en betekenissen te genereren. Zijn bronmaterialen zijn een startpunt om de beeldelementen ervan te vergroten, te vervormen, te isoleren, te decontextualiseren, met sculpturale assemblages, tekeningen of videowerken als resultaat.
De werken vouwen verschillende meervoudige verhaallijnen uit die vaak verwijzen naar utopische modellen van moderniteit, ideeën van vooruitgang en toekomst. Het zijn mogelijke, speculatieve scenario’s met eigen voorwaarden en mogelijkheden. Hüners installaties gaan ervan uit dat het archaïsche ook hedendaags is.

Emre_1